Al een tijdje viel mij tijdens mijn wandelingetjes door de wijk op dat er ontzettend veel afval ligt op straat en tussen de bosjes.
Af en toe raapte ik er wat van op.
Maar ook een heleboel bleef liggen en bij de volgende wandeling lag het er nog steeds.
Ons plantsoentje in de straat ligt er vol mee. Ik durf er mijn kleintje niet te laten spelen.
Dus daar heb ik wat aan gedaan. Tenminste het stoepje bij het plantsoentje heb ik helemaal schoongeveegd. Het plantsoentje zelf nog niet, want toen kon ik mijn prikstok niet vinden. Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk om in mijn eentje te doen. En de gene die langslopen staren je maar een beetje aan, van 'wat doet die nou gek, die gaat zomaar de openbare straat vegen'. Een buurman bleef een poosje op zijn stoepje staan kijken, maar zei niets. Ik was ook niet zo assertief om hem aan te spreken.
Maar ik ga er nu wel structureel werk van maken. Ik heb een website gevonden met nog meer zwerfafvalpakkers in de stad en via die website ben ik in contact gekomen met iemand in de wijk die het ook doet. Dus vorige week woensdag ben ik naar haar toegelopen en hebben we met z'n tweeën (en mijn dochtertje in de wandelwagen) al het zwerfafval bij haar in de straat opgeraapt. We hadden wel twee kleine kledingtassen en een halve grote vuilniszak vol met rotzooi van de straat. In een half uurtje tijd! Ongelofelijk he! Wel mooi, we kregen zelfs een complimentje van iemand die langs liep.
Volgende week gaan we mijn straat doen, en daarna weer een andere straat. Dan wordt langzaamaan onze wijk schoner en de bijdrage aan de plastic soep kleiner.
En samen doen is echt een stuk gezelliger!
maandag 26 januari 2015
dinsdag 20 januari 2015
Het tweede product zonder verpakking: kipfilet
Ook deze week ben ik weer een klein stapje richting minder verpakkingsafval. Vanaf nu koop ik het vlees, we eten niet zo veel vlees maar toch af en toe, bij de slager en gaat mee in een tupper.
Dus nu heb ik heerlijke kipfilet voor vanavond in de rijst met kipkerrie in een tupperwarebakje. Scheelt toch weer een plastic verpakking!
Dus nu heb ik heerlijke kipfilet voor vanavond in de rijst met kipkerrie in een tupperwarebakje. Scheelt toch weer een plastic verpakking!
Oud parket weer hergebruikt
Afgelopen weken staan in het teken van het leggen van laminaat.
Het oude huis moest helemaal kaal worden opgeleverd en dus ook het laminaat en het vinyl hebben we eruit gehaald. En tja wat moet je daar dan mee, weggooien?
Natuurlijk niet. Ons nieuwe huis was ook kaal, dus we hebben alles mooi hergebruikt. Alleen op de begane grond hebben we nieuw laminaat gelegd. Op de slaapkamers en overloop kwam het laminaat wat vroeger op de zolder lag. Dit was prima te doen. Uit eindelijk hadden we maar één plank over!
En nu dus de zolder. Dat gaat een stuk lastiger. Hiervoor gebruiken we het laminaat van de begane grond, maar is echt van slechte kwaliteit. Veel hameren, wikken en schuiven, want het kliklaminaat klikt bijna niet meer, Maar na twee dagen (één dag in de week) klussen, samen met mijn pa, komt het einde in zicht. De zolderkamer is klaar en van het voorportaal de helft. Vrijdag maken we het af. Het zal er om spannen of we genoeg planken hebben, maar we gebruiken ook zoveel mogelijk kleine reststukjes en beneden is het ook gelukt. Dus dat zal wel goed komen. Als het af is volgen de foto's.
Met het laminaat leggen op de zolder hebben we wel al onze dozen weer moeten versjouwen van de ene helft naar de andere helft van de zolder en dan wordt maar weer benadrukt hoe nodig het is om van die spullen af te komen!
Het oude huis moest helemaal kaal worden opgeleverd en dus ook het laminaat en het vinyl hebben we eruit gehaald. En tja wat moet je daar dan mee, weggooien?
Natuurlijk niet. Ons nieuwe huis was ook kaal, dus we hebben alles mooi hergebruikt. Alleen op de begane grond hebben we nieuw laminaat gelegd. Op de slaapkamers en overloop kwam het laminaat wat vroeger op de zolder lag. Dit was prima te doen. Uit eindelijk hadden we maar één plank over!
En nu dus de zolder. Dat gaat een stuk lastiger. Hiervoor gebruiken we het laminaat van de begane grond, maar is echt van slechte kwaliteit. Veel hameren, wikken en schuiven, want het kliklaminaat klikt bijna niet meer, Maar na twee dagen (één dag in de week) klussen, samen met mijn pa, komt het einde in zicht. De zolderkamer is klaar en van het voorportaal de helft. Vrijdag maken we het af. Het zal er om spannen of we genoeg planken hebben, maar we gebruiken ook zoveel mogelijk kleine reststukjes en beneden is het ook gelukt. Dus dat zal wel goed komen. Als het af is volgen de foto's.
Met het laminaat leggen op de zolder hebben we wel al onze dozen weer moeten versjouwen van de ene helft naar de andere helft van de zolder en dan wordt maar weer benadrukt hoe nodig het is om van die spullen af te komen!
zondag 11 januari 2015
Moeite met weggooien?!
In mijn vorige bericht zei ik dat ik moeite had met dingen weggooien.
Ik heb er van de week op gelet, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo. Ja, wel van alle spullen in dozen die ik al jaren lang bewaar. Maar wekelijks kopen we spullen in verpakkingen en die verdwijnen zonder echt goed gebruikt te zijn in de container of oranje plastic zak.
Wat nou moeite met weggooien. Elke dag na het eten is het een vast ritueel: we verzamelen alle verpakkingen en afval in de keuken en lopen naar buiten met een hele lading naar de containers. Toch zeker vaak een stuk of 7 stukken plastic, een bakje met groen afval en er verdwijnt ook het een en ander in de oud papier bak.
Dat moet toch ook anders kunnen. Want dat is allemaal voor die luttele minuten gebruik geproduceerd, terwijl die verpakking echt niet altijd nodig is. Dus dat is mijn tweede doel van het restjes atelier: zorgen voor het produceren van minder afval in mijn huishouden.
En de eerste stap is al gezet: bij de notenkraam om de hoek heb ik een oud glazen voorraadpotje laten vullen met rozijntjes. Die gaan er met een kleine meid in huis razend snel doorheen. Zo zijn er geen kartonnen rozijnendoosjes van de Hema en de daarbij behorende plastic verpakking meer nodig. Scheelt toch alweer.
Ik heb er van de week op gelet, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo. Ja, wel van alle spullen in dozen die ik al jaren lang bewaar. Maar wekelijks kopen we spullen in verpakkingen en die verdwijnen zonder echt goed gebruikt te zijn in de container of oranje plastic zak.
Wat nou moeite met weggooien. Elke dag na het eten is het een vast ritueel: we verzamelen alle verpakkingen en afval in de keuken en lopen naar buiten met een hele lading naar de containers. Toch zeker vaak een stuk of 7 stukken plastic, een bakje met groen afval en er verdwijnt ook het een en ander in de oud papier bak.
Dat moet toch ook anders kunnen. Want dat is allemaal voor die luttele minuten gebruik geproduceerd, terwijl die verpakking echt niet altijd nodig is. Dus dat is mijn tweede doel van het restjes atelier: zorgen voor het produceren van minder afval in mijn huishouden.
En de eerste stap is al gezet: bij de notenkraam om de hoek heb ik een oud glazen voorraadpotje laten vullen met rozijntjes. Die gaan er met een kleine meid in huis razend snel doorheen. Zo zijn er geen kartonnen rozijnendoosjes van de Hema en de daarbij behorende plastic verpakking meer nodig. Scheelt toch alweer.
vrijdag 2 januari 2015
111 dozen
Twee weken terug zijn we verhuisd naar de andere kant van het land. Al meer dan twee maanden geleden zijn we begonnen om al onze spullen in dozen op te bergen zodat alles makkelijk verhuisd kon worden.
Bij de vorige verhuizing hadden we 80 dozen. Toen vonden we dat al heel veel.
Nu, bij deze verhuizing waren we nog een maand van de verhuisdatum af en hadden we dat aantal al gehaald. En je moet bedenken dat we dus de inhoud van die 80 dozen helemaal niet nodig hebben gehad gedurende die tijd.
Uiteindelijke hebben we 111 dozen verhuisd! Wat een spullen. Zo veel dat het niet in één vrachtwagentje paste en we nog een keer met een busje terug moesten.
Hoog tijd dat we wat van deze spullen WEG gaan doen.
Maar ja, wat is weg. Ik heb moeitje met dingen zomaar WEG te doen. Zomaar in de vuilnisbak. Ik wil graag dat er iemand anders nog plezier van mijn spulletjes heeft. Of dat er wat anders ervan gemaakt wordt, voordat het bij de vuilverbranding beland.
Daarom is mijn doel voor 2015 om in ieder geval weer op die 80 dozen uit te komen. Dus de inhoud van 31 dozen aan anderen te geven, te verkopen, uit te lenen etc. In ieder geval dat mijn spullen meer gebruikt worden dan nu het geval is.
Om dit te realiseren wil ik dit Restjesatelier gebruiken. Om zo op een creatieve en inspirerende wijze te vertellen hoe ik dit doel realiseer en anderen kan helpen om ook het aantal spullen te minimaliseren en op ideeën voor een opgeruimd huis te brengen.
Bij de vorige verhuizing hadden we 80 dozen. Toen vonden we dat al heel veel.
Nu, bij deze verhuizing waren we nog een maand van de verhuisdatum af en hadden we dat aantal al gehaald. En je moet bedenken dat we dus de inhoud van die 80 dozen helemaal niet nodig hebben gehad gedurende die tijd.
Uiteindelijke hebben we 111 dozen verhuisd! Wat een spullen. Zo veel dat het niet in één vrachtwagentje paste en we nog een keer met een busje terug moesten.
Hoog tijd dat we wat van deze spullen WEG gaan doen.
Maar ja, wat is weg. Ik heb moeitje met dingen zomaar WEG te doen. Zomaar in de vuilnisbak. Ik wil graag dat er iemand anders nog plezier van mijn spulletjes heeft. Of dat er wat anders ervan gemaakt wordt, voordat het bij de vuilverbranding beland.
Daarom is mijn doel voor 2015 om in ieder geval weer op die 80 dozen uit te komen. Dus de inhoud van 31 dozen aan anderen te geven, te verkopen, uit te lenen etc. In ieder geval dat mijn spullen meer gebruikt worden dan nu het geval is.
Om dit te realiseren wil ik dit Restjesatelier gebruiken. Om zo op een creatieve en inspirerende wijze te vertellen hoe ik dit doel realiseer en anderen kan helpen om ook het aantal spullen te minimaliseren en op ideeën voor een opgeruimd huis te brengen.
 |
| Een aantal van de vele dozen in ons nieuwe huis |
Abonneren op:
Posts (Atom)